Czy to już koniec represji wobec społeczności Mapuche?

Z przyjemnością zapraszam dzisiaj na pierwszy gościnny wpis na moim blogu. Autorką tekstu jest Kinga Gluc, a poświęcony jest on społeczności Mapuche w Chile. Tylko sygnalizowałem kiedyś ten temat więc cieszę się, że został rozwinięty. Mam nadzieję, że wpis się spodoba i wkrótce pojawi się kolejny. Zachęcam do lektury. Kinga przygotowała tekst w sposób „newsowo-informacyjny”, co sprawia, że przyjemnie się go czyta i można się z niego dowiedzieć najważniejszych informacji.

 

Czy to już koniec represji wobec społeczności Mapuche?

Należy uznać, że dla plemienia Mapuche w Chile zbliża się przełomowy moment. Dzięki dziewięciu zatrzymanym w związku ze strajkiem głodowym, który trwał ponad 60 dni, oraz starciami społeczności Mapuche z policją w południowej części Chile, administracja Sebastiana Pinery podpisała 8 października 2012 roku zarządzenie ustanawiające Miejscowe Obszary Rozwojowe (Indigenous Development Area – ADI), w miejscowości Ercilla. Trzydzieści siedem z  42 społeczności ludności tubylczych zaakceptowało nowe prawo.

Już prawo miejscowe z 1993 roku utworzyło ADI, które jest definiowane jako „obszary miejscowe gdzie organy państwowe będą skupiały swoje działania w celu harmonijnego rozwoju ludności tubylczej i ich społeczności.”  Nawiązując do wypowiedzi rządowych, ADI ma stworzyć przestrzeń dla programów nabywania ziemi, doradztwa rolniczego, wsparcie dla przedsiębiorczości oraz zasoby udoskonalenia opieki zdrowotnej oraz infrastruktury drogowej.

Prezydent Chile – Sebastian Pinera –  przekazał dziennikarzom, że ADI wypełnia obietnicę wytworzonego ostatnio dialogu, jako jedyną drogę do rozwiązania konfliktu z Mapuche.

„To jest droga, która się opłaci, droga dialogu, droga działania, bez przemocy i ataków,” powiedział Pinera. „To dlatego, z taką samą siłą, wielokrotnie powtarzam moje oddanie w walce o praworządność dla ludności Mapuche”.

Jednakże, pięć społeczności w mieście Ercilla, około 600 km na południe od Santiago, odmówiło udziału w nowo zaproponowanym systemie rządowym, w tym między innymi społeczność  Temucuicui oraz Wente Winkul Mapu. Ta druga jest domem zatrzymanych Ericka i Rodriga Montoya, Paulino Levinao oraz Daniela Levipana, którzy odbywali strajk głodowy. Levinao i Levipan zostali skazani na karę 10 lat i jednego dnia pozbawienia wolności za próbę zamordowania stróża prawa, a także 541 dni za nielegalne posiadanie broni palnej w obwodzie miasta Encilla, w listopadzie 2011 roku.

Zatrzymani protestowali w formie strajku głodowego jako nacisku mającego pomóc w osiągnieciu ich celów przed Sądem Najwyższym. Dodatkowo wśród ich żądań można wymienić wniosek do Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy z 1989 roku dotyczącej rdzennych mieszkańców, całkowity zwrot ziem zajmowanych przez przedsiębiorstwa wykonujące zrywkę drzew oraz przez olbrzymich właścicieli ziemskich, a także demilitaryzację społeczności.

Po naciskach wywołanych strajkiem głodowym, trwającym ponad dwa miesiące, Sąd Najwyższy uchylił sprawę przeciwko Levinao za próbę zamordowania Ivána Bezmalinovica, generała Carabineros, narodowych sił policyjnych w Chile. Natomiast wyrok Levinapa został zredukowany do trzech lat z zawieszeniem wykonania kary.

Historia konfliktu

Ustawa z 1974 roku uchwalona przez dyktaturę wojskową, zwana Dekretem 711, popierająca przemysł leśny, wywołała konflikt pomiędzy państwem a plemieniem Mapuche. Wymieniony akt prawny zakończył istnienie koncepcji wspólnoty własności dla populacji rdzennych mieszkańców.  Następująca po sobie władza użyła w 1984 roku prawa antyterrorystycznego jako podstawę do reakcji na ruch oporu ze strony Mapuche.

W roku 1997, w okresie osłabienia ruchu oporu i braku możliwości dalszych działań w celu odzyskania zabranych ziem, utworzono Organizację nazwaną Coordinadora de Comunidades en Conflicto Arauco, Malleco y Cautín, która później została przekształcona w Coordinadora Arauco Malleco, w skrócie CAM.

Kolejny okres w ruchu wyzwolenia Mapuche rozpoczął się w 2002 roku. Ogromną rolę w tym procesie odegrał historyk, Fernando Pairicana.

W lipcu 2010 roku konflikt pomiędzy administracją Pinery a ludnością Mapuche zaostrzył się w wyniku kolejnych fal strajków głodowych zatrzymanych członków CAM. Również lider Organizacji – Héctor Llaitul – protestował przeciwko stosowaniu wobec nich prawa antyterrorystycznego.

Obecnie ludności Mapuche najbardziej doskwiera utrata świętych miejsc, łącznie z rzekami oraz cmentarzami. Wodne i kopalniane projekty stwarzają ogromne zagrożenie dla terenów położonych na południe od rzeki Valdivia.

Negocjacje pomiędzy władzą i społeczeństwem Mapuche są niezwykle trudne i długotrwałe, gdyż nie jest to tylko walka polityczna, jest to przede wszystkim mierzenie się z przeszłością rodową nieujarzmionych aż do 1871 roku Araucanos, zwanych także Ludźmi Ziemi.

0 comments on “Czy to już koniec represji wobec społeczności Mapuche?Add yours →

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *